آیا بازرسی بینایی ماشین می تواند جایگزین بازرسی چشم انسان شود؟

با پیشرفت علم و فناوری، استفاده از روبات ها و تجهیزات هوشمند مرتبط در صنعت آغاز شده است. بنابراین، آیا سیستمی که از طریق بینایی ماشین تشخیص می دهد، می تواند جایگزین بازرسی دستی با چشم غیر مسلح شود؟

اگر شرکتی بخواهد به جای بازرسی چشم انسان، بازرسی بینایی ماشین را انجام دهد، باید ارتقا یابد. این یک هزینه سخت برای شرکت های کوچک و متوسط ​​است. ضمناً پس از استفاده از بازرسی بینایی ماشین، استعدادهای مربوطه نیز مورد نیاز است که هزینه دیگری است. بنابراین، در حال حاضر، بازرسی بینایی ماشین به جای بازرسی چشم انسان، تنها در برخی از شرکت های بزرگ و قدرتمند ظاهر می شود. شرکت های کوچک و متوسط ​​آن را در نظر نخواهند گرفت مگر اینکه نیاز به ارتقا و جایگزینی وجود داشته باشد.

در مقایسه با هزینه، فناوری دلیل کلیدی است که جایگزینی تشخیص چشم انسان با تشخیص بینایی ماشین را محدود می کند. در حال حاضر، روشنایی نقطه دشواری در کاربرد تشخیص بینایی ماشین است. اگر تصاویر به دست آمده نیاز به بررسی دقیق قبل از ارائه نتایج داشته باشند، اجرای الگوریتم بسیار دشوار خواهد بود. از طرف دیگر، اگر نورپردازی در مراحل اولیه به خوبی انجام شود و ویژگی هایی که باید شناسایی شوند برجسته شوند، الگوریتم دشوار نیست.

بازرسی بینایی ماشین در حال حاضر بسیار هوشمندتر از انسان است که عمدتاً در شناسایی نقص های غیر منتظره منعکس می شود. در حال حاضر به بینایی ماشین الگوهای نقص خاصی داده می شود تا مشخص شود که آیا آنها رخ داده اند یا خیر. این بدان معنی است که گاهی اوقات برخی از ایرادات آشکار وجود دارد، فقط به این دلیل که قبلاً رخ نداده اند یا الگوهای وقوع متنوع هستند، بنابراین اطلاعات خاصی در سیستم بینایی ماشین ذخیره نمی شود و منجر به از دست رفتن بازرسی در بازرسی بینایی ماشین می شود. وقتی چنین خطاهایی به صورت دستی بررسی می شوند، حتی اگر نقص قبلاً کشف نشده باشد، باز هم با قضاوت خود فرد احتمال کشف آن زیاد است.

در حال حاضر بسیاری از تامین کنندگان دوربین های هوشمند و همچنین تامین کنندگان نرم افزارهای تحلیلی زیادی وجود دارد. اگرچه الگوریتم های نرم افزاری منتشر شده توسط هر کدام ویژگی های خاص خود را دارند، اما در واقع از نظر کاربردی بسیار شبیه به هم هستند و عملکردهای بسیار مشابهی دارند. اما همه آنها تصاویر به دست آمده توسط دوربین را بر اساس الگوها و مراحل ثابت پردازش می کنند، برخی ویژگی های مورد انتظار از تصاویر را تجزیه و تحلیل می کنند و سپس نتایج قضاوت را ارائه می دهند. هیچ کس یک الگوریتم هوشمند انقلابی ندارد.

بازرسی بینایی ماشین نمی تواند در کوتاه مدت به تشخیص هوشمند انسان مانند دست یابد زیرا نظریه های مربوط به الگوریتم های تجزیه و تحلیل تصویر هنوز آماده نیستند.

با این حال، بزرگترین مزیت بازرسی بینایی ماشین در مقایسه با بازرسی چشم انسان، ثبات است. هنگامی که بازرسی دستی با چشم غیرمسلح انجام می شود، حتی اگر یک سیستم پاداش و تنبیه خوب طراحی شده باشد، باز هم ممکن است نرخ تشخیص از دست رفته وجود داشته باشد. با این حال، بازرسی بینایی ماشین باعث عدم تشخیص به دلیل سهل انگاری نمی شود. بنابراین، از نظر تشخیص پایدار که برای بازرسی کارخانه بیشتر مورد نیاز است، بازرسی بینایی ماشین بهتر از بازرسی چشم انسان است. حتی اگر نقص‌های غیرالگوریتم خاصی که در بالا ذکر شد رخ دهد، در نهایت یک رویداد احتمال کوچک است. بازرسی بینایی ماشین هنوز هم می تواند نقص هایی را که اغلب اتفاق می افتد تشخیص دهد.

در عین حال از نظر هزینه با توسعه ماشین بینایی قیمت کاهش می یابد و محبوبیت بیشتری پیدا می کند. در حال حاضر، چهار شیفت کاری در یک کارخانه عمومی به چهار اپراتور نیاز دارد و هزینه سالانه بیش از 200000 است و 200000 برای ساخت مجموعه بینایی ماشین کافی است.

بنابراین، بازرسی بینایی ماشین به جای بازرسی چشم انسان یک روند است و روز به روز محبوب تر خواهد شد. دلیل اصلی محدودیت فعلی این است که بازرسی بینایی ماشین به اندازه کافی هوشمند نیست.