Wat is de camerabeweging? Analyse van de geïntegreerde camerabeweging

Geïntegreerde camera's verwijzen over het algemeen naar camera's met ingebouwde lenzen die automatisch kunnen scherpstellen. Ze delen een kerncomponent met sferische camera's (domecamera's), de geïntegreerde camerabeweging (aangeduid als de alles-in-één beweging). De onderstaande editor introduceert u de kennis van de geïntegreerde camerabeweging.

De alles-in-één machinebeweging bestaat voornamelijk uit twee delen: de optische deel en de software en hardware (autofocusbord, etc.). Het optische deel is het beeldsysteem van de kern van de alles-in-één machine, meestal een alles-in-één machine lens genoemd. De alles-in-één cameralens is de kerncomponent van de alles-in-één machinebeweging, die direct de kwaliteit van de alles-in-één machinebeweging beïnvloedt. De R&D- en productieproducenten van geïntegreerde camerabewegingen nemen in principe de methode van het uitbesteden van alles-in-één lenzen aan. De criteria voor het beoordelen van de kwaliteit van alles-in-één lenzen kunnen grofweg worden onderverdeeld in: optische prestaties, stabiliteit en consistentie van belangrijke componenten. Optische prestaties verwijzen voornamelijk naar de resolutie van de lens bij verschillende optische vergrotingen; andere factoren omvatten de ernst van spookbeelden, paarse randen, dispersie en andere problemen. Belangrijke componenten omvatten voornamelijk: diafragma, motor, filterwisseling en andere componenten. Volgens de kwaliteit van alles-in-één lenzen kunnen ze grofweg worden onderverdeeld in drie categorieën: Japanse lenzen, Taiwanese lenzen en binnenlandse lenzen. Japanse lenzen hebben over het algemeen goede optische prestaties en stabiliteit, maar hun prijzen zijn hoog; Taiwanese lenzen zijn relatief kosteneffectief, maar hun optische prestaties, met name de resolutie bij hoge vergroting, zijn onvoldoende; en alles-in-één lenzen van binnenlandse fabrikanten zijn minder dan ideaal wat betreft stabiliteit en consistentie.

Bovendien zijn filters ook onderdeel van het optische systeem, maar worden soms niet serieus genomen door camera R&D-bedrijven. Hoogwaardige filters hebben een uniek effect op de beeldkleur en het verminderen van optische tekortkomingen van de lens. Gerelateerd aan het optische systeem is het lichtgevoelige apparaat. Aangezien de bewakingsomgeving die wordt gebruikt in alles-in-één machinekernapplicaties meestal 24/7 bewaking vereist, heeft deze dezelfde vereisten gedurende de dag en 's nachts. Om rekening te houden met zowel dag- als nachteffecten, worden CCD's momenteel over het algemeen gebruikt. Aangezien het optische diafragma van standaarddefinitie lenzen slechts 1/4 inch is, gebruiken standaarddefinitie alles-in-één machinebewegingen over het algemeen 1/4-inch SONY CCD's (vooral vanwege hun superieure ruisarme prestaties). Voor high-definition alles-in-één machinebewegingen moet het lichtgevoelige apparaat worden geselecteerd op basis van het lensdiafragma. Al met al zijn CMOS-beeldapparaten inferieur geweest aan CCD's wat betreft snelheid en lage ruis, terwijl CMOS aanzienlijk is verbeterd wat betreft lage ruis. Vanuit een uitgebreid kosten-prestatieperspectief is CMOS ook relatief beter dan CCD wat betreft back-end DSP-verwerking en verwarming; daarom zullen CMOS-sensoren steeds meer worden gebruikt in high-definition alles-in-één machinebewegingen (vooral digitale high-definition alles-in-één machinebewegingen). Naast het optische systeem is het software- en hardwaresysteem het belangrijkste ontwikkelingsonderdeel van het geïntegreerde bewegingsontwikkelingsbedrijf, en de kerntechnologie ligt in automatische scherpstelling.

Vergeleken met gewone camera's is het belangrijkste verschil van alles-in-één camerabewegingen Automatische scherpstelling, wat ook een knelpunt is dat de ontwikkeling van binnenlandse alles-in-één camerabewegingen beperkt. De kwaliteit van de scherpstelsnelheid en het effect beïnvloedt direct de opname en registratie van beelden door de gebruiker op de surveillanceplek. Een goed product kan in één keer nauwkeurig scherpstellen; integendeel, het zal heen en weer gaan bij het scherpstellen, en het duurt 3 of 4 keer om de scherpstelling te krijgen, en nog erger, het kan niet scherpstellen op het "heldere punt".

De technologie van automatische scherpstelling is een technisch probleem geworden dat fabrikanten dringend moeten oplossen. Momenteel zijn er twee manieren om automatische scherpstelling te implementeren: actief en passief. Onder deze is actieve automatische scherpstelling relatief eenvoudig en goedkoop, maar de controle is niet zo flexibel als passieve automatische scherpstelling, en de scherpstelling en het effect zijn slecht; terwijl passieve automatische scherpstelling over het algemeen videosignalen verzamelt en energie randoperatoren berekent of

Het extraheren van hoogfrequente componenten, de controle is zeer flexibel en het algoritme is voordelig. De scherpstelling is goed, inclusief scherpstellen op scènes met hoog contrast en scènes met weinig licht.

De prestaties van autofocus kunnen worden geëvalueerd vanuit drie aspecten: scherpstelgraad, scherpstelsnelheid, en stabiliteit tijdens het scherpstellen. Scherpfelgraad weerspiegelt voornamelijk de scherpstelnauwkeurigheid onder verschillende omgevingen en verschillende optische vergrotingen. Verschillende omgevingen zijn voornamelijk afhankelijk van de scherpstelnauwkeurigheid van verschillende verlichting, vooral 's nachts. In scènes met lichten en scènes met een verlichting van minder dan 1 Lux variëren de scherpstelnauwkeurigheid van verschillende scherpstelalgoritmen sterk, wat een grote moeilijkheid is voor scherpstelalgoritmen.

Scherpstelsnelheid weerspiegelt voornamelijk de snelheid van scherpstellen na het wisselen van verschillende scènes onder verschillende optische vergrotingen. Aangezien de brandpuntsafstand lang is bij grote vergrotingen, is een eenvoudige testmethode om te schakelen naar de tijd die nodig is om een ​​ver object (zoals een object op 50 meter afstand) scherp te stellen nadat een dichtbij object (zoals een object op 3 meter afstand) is scherpgesteld bij een grote optische vergroting van de lens. Een goed AF-algoritme kan snel één keer scherpstellen, terwijl een slecht AF-algoritme ervoor zorgt dat het beeld heen en weer zwaait, waardoor de gebruiker de indruk krijgt dat het meerdere keren scherpstelt en de scherpstelsnelheid langzaam is. De stabiliteit van vaste focus wordt niet gewaardeerd door gebruikers omdat deze moeilijk te testen is; wanneer de optische vergroting groot is, zal het AF-algoritme met slechte prestaties vaak heen en weer scherpstellen bij het bewaken van scènes met grote bewegende objecten. Vooral 's nachts wordt soms vastgesteld dat de bewaakte scène lange tijd wazig en instabiel is.

Wat is een camerabeweging? Het bovenstaande is de kennis over de geïntegreerde camerabeweging. De kerntechnologie van de geïntegreerde camerabeweging, het ontwerp van de geïntegreerde lens en het autofocusalgoritme zijn al behoorlijk volwassen.