تفاوت دوربین های صنعتی با دوربین های معمولی چیست؟

از نظر ظاهر و ساختاردوربین های صنعتی فشرده و قوی هستند، به راحتی آسیب نمی بینند و می توانند به طور مداوم در محیط های ضعیف کار کنند. در حالی که دوربین های معمولی معمولاً ظاهر زیبا و قابلیت حمل خوبی دارند، اما نمی توانند به طور مداوم برای 24 ساعت یا بیشتر کار کنند.

با در نظر گرفتن خاص بودن موضوع،زمان نوردهی دوربین های صنعتی کوتاه است، به طوری که می تواند اشیاء متحرک با سرعت بالا را ثبت کند. به عنوان مثال، اگر یک کارت ویزیت را روی پره های یک پنکه برقی بچسبانید، آن را با حداکثر سرعت بچرخانید، زمان شاتر مناسب را تنظیم کنید و با دوربین صنعتی عکس بگیرید، باز هم می توانید فونت های روی کارت ویزیت را به وضوح تشخیص دهید. برای دوربین های معمولی که فقط می توانند 2-3 عکس در ثانیه بگیرند، واضح است که انجام این کار غیرممکن است.

از نظر روش اسکن سنسور تصویر،دوربین‌های صنعتی به تدریج اسکن می‌کنند، در حالی که دوربین‌های معمولی اغلب به‌هم‌پیوسته یا حتی هر سه خط را اسکن می‌کنند. دلیل این تفاوت این است که سنسورهای تصویر اسکن پیشرونده تولید دشوارتر هستند، بازدهی پایینی دارند، محموله های کوچکی دارند و گران هستند. مزیت آن این است که می تواند اشیاء سریع را به وضوح ثبت کند، اما این یک نیاز فوری برای دوربین های معمولی نیست. بنابراین، برای دوربین‌های معمولی که به دنبال منافع اقتصادی هستند، سنسورهای تصویر اسکن درهم می‌توانند بهترین انتخاب باشند.

از نظر کیفیت تصویر خروجی،دوربین‌های صنعتی داده‌های برهنه را با دامنه طیفی گسترده تولید می‌کنند که برای الگوریتم‌های پردازش تصویر با کیفیت بالا مناسب است. دوربین های معمولی با فضای ذخیره سازی داده ها محدود می شوند و اغلب تصاویر را فشرده می کنند و محدوده طیفی فقط برای دید انسان مناسب است.

دوربین های صنعتی می توانند برای مدت طولانی کار کنند، مثلاً 24 ساعت شبانه روز به مدت 6 ماه کار کنند، اما دوربین های غیرنظامی نمی توانند. دوربین های صنعتی می توانند در محیط های سخت مانند دماهای سردتر کار کنند. دوربین های دیجیتال معمولی نمی توانند این کار را انجام دهند و دوربین های صنعتی قیمت بیشتری نسبت به دوربین های معمولی دارند.