تفاوت دوربین های صنعتی و غیرنظامی

هر طبقه‌بندی باید استانداردهای طبقه‌بندی خاص خود را داشته باشد و دوربین‌های صنعتی نیز از این قاعده مستثنی نیستند. بر اساس نوع تراشه، می‌توان آن‌ها را به دوربین‌های CCD و دوربین‌های CMOS تقسیم کرد؛ بر اساس ویژگی‌های ساختاری سنسور، می‌توان آن‌ها را به دوربین‌های خطی و دوربین‌های آرایه مسطح تقسیم کرد؛ بر اساس روش اسکن، می‌توان آن‌ها را به دوربین‌های اسکن درهم تنیده و دوربین‌های اسکن پیشرو تقسیم کرد؛ بر اساس وضوح، می‌توان آن‌ها را به دوربین‌های با وضوح معمولی و دوربین‌های با وضوح بالا تقسیم کرد؛ بر اساس حالت سیگنال خروجی، می‌توان آن‌ها را به دوربین‌های آنالوگ و دوربین‌های دیجیتال تقسیم کرد؛ بر اساس خروجی رنگ، می‌توان آن‌ها را به دوربین‌های تک رنگ (سیاه و سفید) و دوربین‌های رنگی تقسیم کرد؛ بر اساس سرعت سیگنال خروجی، می‌توان آن‌ها را به دوربین‌های با سرعت معمولی و دوربین‌های با سرعت بالا تقسیم کرد؛ بر اساس محدوده فرکانس پاسخ، می‌توان آن‌ها را به نور مرئی (معمولی)، دوربین‌های مادون قرمز، دوربین‌های فرابنفش و غیره تقسیم کرد.

شما تفاوت بین دوربین‌های صنعتی و دوربین‌های غیرصنعتی را توضیح می‌دهید. دوربین‌های صنعتی و دوربین‌های غیرصنعتی ممکن است شبیه به هم به نظر برسند، اما در واقع دو دوربین اساساً متفاوت هستند.

1. عملکرد دوربین‌های صنعتی قوی، پایدار و قابل اعتماد است و نصب آن‌ها آسان است. ساختار دوربین فشرده و محکم است و به راحتی آسیب نمی‌بیند. دارای زمان کار مداوم طولانی است و می‌تواند در محیط‌های خشن استفاده شود. دوربین‌های دیجیتال عمومی نمی‌توانند این کار را انجام دهند. به عنوان مثال: دوربین‌های دیجیتال غیرصنعتی نمی‌توانند برای مدت طولانی به طور مداوم کار کنند، نمی‌توانند عکس‌های پیوسته سریع بگیرند، سوراخ نصب ندارند و نمی‌توانند روی میز دستگاه ثابت شوند؛
2. زمان شاتر دوربین‌های صنعتی می‌تواند بسیار کوتاه باشد، نوردهی می‌تواند سراسری باشد و اشیاء با سرعت بالا در حال حرکت را می‌توان ثبت کرد. زمان شاتر دوربین‌های صنعتی معمولاً از ۱/۱۰۰۰۰۰ ثانیه تا ۱۰ ثانیه قابل تنظیم است. با منابع نور دید ماشینی و کنترل‌کننده‌های استروب، زمان شاتر را می‌توان در سطح میکروثانیه تنظیم کرد و نوردهی سراسری به طور موثر مشکلاتی مانند کشیدگی تصویر را حل می‌کند. به عنوان مثال، اگر یک کارت ویزیت را به پره‌های پنکه برقی بچسبانید، آن را با حداکثر سرعت بچرخانید و با یک دوربین صنعتی عکس بگیرید، همچنان می‌توانید فونت‌های روی کارت ویزیت را به وضوح تشخیص دهید. دستیابی به همین اثر با یک دوربین معمولی غیرممکن است؛
3. سنسور تصویر دوربین صنعتی از نوع اسکن پیشرو است، در حالی که سنسور تصویر دوربین غیرصنعتی از نوع درهم تنیده است، یا حتی هر سه خط یک بار اسکن می‌شود. فرآیند تولید سنسورهای تصویر اسکن پیشرو نسبتاً پیچیده است، بازده کم است، حجم تحویل کم است و قیمت گران است.
4. نرخ فریم دوربین‌های صنعتی بسیار بالاتر از دوربین‌های معمولی است. بسته به وضوح دوربین، دوربین‌های صنعتی می‌توانند چندین تا صدها یا حتی هزاران عکس در ثانیه بگیرند، در حالی که دوربین‌های غیرصنعتی فقط می‌توانند چند عکس بگیرند که تفاوت بزرگی است. به عنوان مثال، یک دوربین صنعتی ۳۰۰,۰۰۰ پیکسلی می‌تواند به راحتی به ۲۰۰ فریم دست یابد.
5. دوربین‌های صنعتی معمولاً داده‌های خام را خروجی می‌دهند و محدوده طیفی آن‌ها اغلب نسبتاً وسیع است و آن‌ها را برای الگوریتم‌های پردازش تصویر با کیفیت بالا، مانند کاربردهای دید ماشینی، مناسب‌تر می‌کند. محدوده طیفی عکس‌های گرفته شده توسط دوربین‌های معمولی فقط برای دید انسان مناسب است و آن‌ها فشرده شده‌اند که منجر به کیفیت پایین تصویر می‌شود و برای تجزیه و تحلیل و پردازش مساعد نیست.
6. به دلیل مزایای فنی دوربین‌های صنعتی که با دوربین‌های معمولی متفاوت است، دوربین‌های صنعتی گران‌تر از دوربین‌های معمولی هستند. این عمدتاً توسط تقاضای بازار تعیین می‌شود. دوربین‌های صنعتی به طور فزاینده‌ای در زمینه‌های اصلی مختلف مورد استفاده قرار می‌گیرند، بنابراین اجتناب‌ناپذیر است که هزینه بالا باقی بماند.