Jak rozwiązać problem utraty ramki w kamerach przemysłowych w „Machine Vision System”

Oprogramowanie wizyjne posiada mechanizm buforowania oczekujący na obliczenia przestrzeni obrazu. W celu zwiększenia czasu buforowania obrazu, operacje programowe mogą być przetwarzane. Jednakże, jeśli prędkość przetwarzania procesora komputera jest niższa niż prędkość obrazu, spowoduje to przeciążenie przestrzeni pamięci podręcznej i problemy z utratą klatek.

Kamery przemysłowe tracą klatki

Kamery przemysłowe konwertują obrazy z sygnałów optycznych na uporządkowane sygnały elektryczne. Czujnik obrazu przesyła obraz do układu USB na kamerze, a USB przesyła obraz do komputera. Jeśli system terminala komputerowego jest w danym momencie zajęty, obraz nie może zostać odebrany na czas, a kolejne obrazy są przesyłane, co skutkuje utratą nieodebranej części obrazu. Kamery przemysłowe wymagają przestrzeni bufora pamięci, w przeciwnym razie wystąpi utrata klatek.

Część PC opiera się głównie na sterownikach sprzętowych. Najważniejsza jest moc sterownika i liczba wątków w systemie, które mają tryb rdzeniowy do podziału czasu procesora. Odbierana moc nie jest dobra, a kamera przemysłowa nie ma dobrej pamięci bufora, co często powoduje utratę klatek.

Kamery przemysłowe tracą klatki

W systemach wizji maszynowej często występuje duża liczba klatek na sekundę w kamerach przemysłowych, a pamięć podręczna kamer przemysłowych jest również ograniczona. Jest to głównie funkcja pomocnicza do tymczasowego, intensywnego przetwarzania systemu planowania. Szybkość oprogramowania wizji maszynowej jest niższa niż prędkość obrazów z kamer przemysłowych. Po długim czasie spowoduje to nasycenie i przepełnienie bufora oprogramowania. W związku z tym utrata klatek wystąpi zarówno w interfejsach USB, jak i GigE. Dlatego bardzo ważne jest optymalizowanie prędkości przetwarzania oprogramowania wizji maszynowej.